Bir ürün uygulayıcısı olarak, yapılacak işler terimini duyduğunuzda muhtemelen başınızı sallarsınız. "Müşteri işleri" hakkında konuşmak harika. Bu her zaman duyduğumuz bir şey. "Müşterilerimiz hayatlarında bir konuda onlara yardımcı olmak için ürünlerimizi "kiralıyor"." Herkes aynı sayfada. Bu makalede, neden neredeyse hiç kimsenin teoriyi pratikte doğru bir şekilde anlamadığına veya uygulamadığına inandığımı açıklayacağım. Pratik olarak uygulamanın neden zor olduğunu ve işletme bunu gerçekten yapmak istese bile çok fazla iş yapmak zorunda kalacağını göstereceğim. Son olarak, şanslı olmadığınız veya çok fazla beceriniz ve zamanınız olmadığı sürece bunun yeni ürünler için mükemmel olmadığını açıklayacağım. İşlerin Sorunu Ne? Buna Hazır Değilsin Yapılacak İşler hakkındaki düşüncelerimiz ile ilgili temel sorun, bunun insanların genellikle bir şeyler üretme şeklinin tam tersi olmasıdır. Çoğu insan fikirlerle başlar ve sonra bu fikirlere uyan problemleri arar. Peki fikir işe yaramayınca ne yapıyorlar? Ya fikri uygun hale getirecek şekilde güçlendirirler ya da fikir için ek doğrulayıcı veriler ararlar. Elbette fikrin bazı kısımlarını, onu sunma şekillerini ve yaptıkları yeni ürünü değiştirebilirler, ancak fikir benimsendiği için kanıtların ötesini göremezler. Bu kısım yapılacak işlere özgü değildir. Tasarım odaklı düşünmenin çoğu yöntemi ihtiyaçlar veya problemlerle başlar ve daha sonra çözümlere doğru ilerler. Ancak iş söz konusu olduğunda, aynı iş o kadar farklı şekillerde yapılabilir ki, öğreneceklerinize hazırlanamazsınız. 9/10 ürününüz işlere uymuyor, bu yüzden onları atacaksınız ya da onlara sözde hizmet edeceksiniz. Bu nedenle, "iş" kelimesi çoğu durumda insanların sunumlarda akıllı görünmelerini sağlamanın bir yolundan başka bir şey haline gelmedi. Harika Teori, Düzensiz Uygulama Jobs'un diğer sorunu da tıpkı strateji gibi onu uygulamaya yönelik eksiksiz bir uygulama setine sahip olmaması. Teori güçlü, ancak uygulama bir düzeyde gizemle örtülüyor. JTBD düşüncesinin 2 ana okulu vardır: Tony Ulwick'in Bob Moesta'nın ve ark. Teori, Bob'un ana işbirlikçilerinden biri olduğu Clayton Christensen tarafından geliştirilmiş olsa da, Tony Ulwick onu ilk olarak Christensen'e tanıttığını iddia ediyor. O zamandan bu yana pratik uygulama yolları farklılaştı. Tony Ulwick'in Sonuç Odaklı İnovasyonu bir yoldur. Bob Moesta ve ortakları kendi yollarını geliştirdiler. Daha pek çok yazar yapılacak işlerin pratiğine kendi bakış açısını kattı. Ancak asıl mesele şu ki, bu insanlar, bilgilerini kullanabilmeleri (ve çok para kazanabilmeleri) için onları kuruluşunuza getirmenizi isteyen danışmanlardır. Bu yüzden her zaman birkaç şeyi atlıyorlar. Örneğin, Moesta'nın analiz sırasındaki sürecinin büyük ölçüde standart bir uygulaması olmayan oldukça karmaşık küme analizine dayandığı yalnızca ima ediliyor ve nadiren tam olarak açıklanıyor. Elbette Ulwick de sırlarının tamamını söylemiyor. Diğerleri kendi karma yöntemlerini bulmuşlardır, ancak asıl önemli olan şu ki, eğer bu insanları işe almazsanız, yapılacak işlerle ilgili araştırmanız muhtemelen bazı sorunlarla karşılaşacak ve muhtemelen bunu bir araştırmada kullanamadan ölecektir. pratik yol. Yapmaya Karar Verseniz Bile Çok İş Var Intercom ve Basecamp, JTBD'nin yarı açık ortamda nasıl başarıyla kullanıldığının en bilinen örneklerinden ikisiydi ve başarılarını dünyaya anlatmaya devam ettiler. Ama asıl önemli olan ayrıntılardır. Onlar için 1 aylık bir nişanlılık değildi bu. Dolayısıyla, kitapları mümkün olduğu kadar yakından kopyalamaya çalışan bir ajans kiraladıysanız veya daha da kötüsü, meşgul ürün yöneticilerinizin bu araştırmayı kendi başlarına yapmasına izin verirseniz, JTBD araştırmanız sizi elde edecek kadar güçlü olmayacaktır. herhangi bir yer. Şirketler, müşterilerinin neyi, neden istediğini anlamak ve ürünleri ve pazarları hakkında bildiklerini düşündüklerini sorgulamak için gereken zaman ve parayı harcamaya istekli olmalıdır. Ancak durum nadiren böyledir çünkü çoğu şirket dün yanıyor ve çözümlere ihtiyaç duyuyor. Mevcut Ürünler ve Mevcut İşler Karşılaştırması Son olarak işler, potansiyel müşterilerinin işlerini nasıl çözdüklerinin ardındaki mevcut süreci ortaya çıkarabilir. Bununla birlikte, insanların zaten satın aldığı bir ürününüz varsa (böylece onu hangi iş için işe aldıklarını anlayabilirsiniz) veya insanlar ürününüze benzer alternatifler kullanıyorsa (böylece işi anlayabilir ve çözümü yeniden tasarlayabilirsiniz) işler çok daha iyi sonuç verir. işe daha iyi uyum sağlamak ve müşteriyi kazanmak için). İnsanların hangi ürünleri kiraladığını anlamaya çalıştığınız ikinci durumda, daha iyi uyan bir şey tasarlayabilmek için çözüm alanını, hatta sorun alanını taramak pahalı ve zaman alıcı olabilir. Tabii ki şilteler için de işe yarıyor (Casper yatak kılıfı, müşterilerle nasıl röportaj yapılacağını göstermek için kullanılan örneklerden biri). Bazı işler için muhtemelen şilte dışında çok farklı bir şey kiralamayacaksınız, bu durumda işe yarar. Bununla birlikte, eğer radikal bir şey yaratıyorsanız, araştırmanızdaki bir şeyi kavramak için öncelikle insanların gerçekleştirdiği işleri veya faaliyetleri anlamalısınız. "Beni eğlendirmek" milyonlarca cevabı ve yüzlerce nüansı olan bir iştir. Bu nedenle, şansınız yaver gitmediği sürece (ya da kaba fikrinizin bulduğunuz işe uygun olduğuna kendinizi ikna etmediğiniz sürece), uzun bir araştırmaya hazır olmalısınız. Çözüm Yapılacak işler, ürün uygulayıcıları için güçlü bir araçtır, ancak sınırlamalarını ve işe yaraması için gereken çabayı anlamak önemlidir. Çoğu durumda, bu bir aylık bir çalışma değildir ve işe daha iyi uyan bir şey tasarlamak amacıyla çözüm ve sorun alanlarını taramak için önemli miktarda kaynak gerektirir. Doğru kaynaklar ve zaman taahhüdü olmadan JTBD araştırması istenen sonuçları alacak kadar güçlü olmayacaktır.
